عنوان کامل این فرسته «به نام شکوفه و به کام آقا ابراهیم خان» است، ولی بس که طولانی بود، کوتاهش کردم.


هفت ماهی هست که بدین دیارم. فاصله تا نیویورک کم از یک ساعت است و قطعاً کلی جاذبه گردشگری در آن‌جا منتظر؛ فیلادلفیا نیز همچنین. لاکن، هنوز هیچ‌یک را درست ندیدم (دومی را که اصلاً)، در حالی که پاتخت این مملکت را دو بار زیارت بنموده‌ام. دیمین بارش آخر هفته گذشته بود که در قالب هیئتی ۹ نفره، متشکل از دوستان و آشنایان و صاحب‌نظران و غیره، به بهانه تماشای شکوفه‌های معروف گیلاس واشنگتن راهی شدیم.
شامگاه آدینه حرکت کردیم و یک شبی را در هتل صبح کردیم. خوشبختانه حین حضورمان، این کرت، در آن شهر باران شدیدی نیامد و بسیار گردش نمودیم! هر چه جستیم به جد، شکوفه را نجستیم. اما جشنی به همین مناسبت در خیابان‌ها منعقد بود که بسیار مردمان در آن و اطراف آن حضور داشتند. ما نیز از دیدن آن بی‌بهره نماندیم. تصاویر مربوطه در آلبوم موجود است.


جز این جشنواره، سری نیز زدیم به یادبود جنگ دوم جهانی و یادبود میرزا ابراهیم خان لینکولن، شانزدهمین رئیس جمهور این دیار که قانون آزادی بردگان را به تصویب رسانید. هرچند شکوفه را نیافتیم، لیکن ابراهیم خان را ملاقات کردیم و خلاصه خوش گذشت. دست بانیان این جنبش و خصوصاً رانندگان محترم درد نکند و تا باشد از این گونه مراسم پرفیض و معنوی باشد، انشاءالله.