از دوشنبه هفته پیش، پخش سریال «باغ مظفر» از شبکه سوم سیما آغاز شده. مهران خان مدیری، که به عقیده کثیری از صاحب‌نظران مرد شماره یک طنز ایران است، با مجموعه‌ای نو از حیث نما ولکن مشابه از لحاظ محتوا و فرم با آثار قبلی، مهمان هر شب بسیاری از خانواده‌های ایرانی شده است. به نظر می‌رسد همان تضادهای اجتماعی موجود در آثار اخیر مدیری، این بار در این مجموعه با تغییری جزیی در قالب به نمایش در خواهد آمد. این‌ها که آمد، یحتمل سخنان کسی است که قصد تقلید منتقدان دارد و ادای تازه به دوران رسیده‌ها را درآورده و سخت کوشیده تحلیلی از ...؛ بگذریم.

بر کسی پوشیده نیست که اقبال تولیدات وی تا حدی بوده که نحوه تکلم بسیار مردمان پیرو سیاست‌های مشارٌالیه و البته نویسندگان محترم سریال‌هایش بوده است. پس از آنکه لهجه منسوب به ناکجاآباد «برره» در جامعه فراگیر شد، و مسئولان و خرده‌روشنفکران و منتقدین و آنانکه ماش هر آشند، از سبک تکلم شخصیت‌های سریال مزبور خرده گرفتند و آن را دسیسه اجنبی به جهت انهدام زبان شیرین فارسی دانستند، به نظر می‌رسد که گفتگویی با معزیٌ‌الیه شده و توافقی حاصل گشته تا کار جدید وی، به جای تبلیغ روغن مایع فلان و خودروی بهمان، شیوه سخن‌رانی سده پیش پایْ‌تخت را رواج دهد؛ باشد که در و همسایه و اطفال رها در کوی و برزن، به جای تکیه بر فرهنگ و زبان برره‌ای (اگر نه استاده بر فرهنگ و گویش غربی) بر طبل دُر لفظ دری در هیئت قجری بکوبند و ... استبعادی ندارد که آخر سال به میهن بازگشته و از همه‌جا بی‌خبر آشنایی خرده‌سال را گویم که «چطور بیدین؟» و او جوابم دهد که «لهجه‌تان چرا چون گشته؟ مگر در دهات و نزد رعیت استحصال علم می‌نموده‌اید، حضرت والا؟»

وقتی فرهنگستان محترم نای افراشتن پرچم فارسی‌گویی ندارد، شاید چنین برنامه‌ای تلنگری باشد و آزمونی که نشان دهد: ما می‌توانیم.

پ.ن. عکس فوق از آن خبرگزاری فارس می‌باشد.