امروز و دی سعی کردم، مروری سریع کنم بر یک سری موضوعات اساسی، که جبران کنم علافی‌های یک سال اخیر را. سری زدم به یادداشت‌های میشل گومنز، که هرچند قدیمی است، لیکن برای مرور مطالب بسیار مفید است. سخن کوتاه این که، داشتم یادداشت‌های مربوط به «برنامه‌ریزی خطی»اش مرور می‌کردم، و خوب، گرچه خیلی از مطالب را فراموش کرده بودم، ولی به نظر می‌آمد که نحوه پرداختن به بعض موضوعات برایم مأنوس است و درکشان نسبتاً ساده. در نیمه دوم یادداشت‌ها، تصویری از یک خرس وجود داشت. چقدر آشنا بود ... بله، این همان یادداشتی است که امید اعتصامی، به عنوان کمک‌مدرس «بهینه‌سازی ترکیبیاتی» (که استاد فقیدمان درسش می‌فرمود)، از روی آن مباحثی را توضیحمان داد؛ برنامه‌های اولیه و ثانویه و ...
چفدر فراموش‌کار شده‌ام؟! به هر حال، یاد امید افتادم؛ چه معلم خوبی بود. ما را با «هنر برنامه‌سازی رایانه» آشنا نمود و نمونه‌ای کامل بود برای پشتکار. کنون که در برکلی مشق علم می‌نماید، از خیراتش کم‌بهره‌ایم. همیشه مسائل جالب و بدیعی جهت خوراک فکر داشت. یادش به خیر ...