دور از وطن
آنچه بر من می‌گذرد ...
نامه
از جهت پس گرفتن واحدی «پول زور» باید نامه‌ای را پست می‌کردیم. صبح دی پیش از رفتن به دانشگاه، با هانی رفتیم و پاکت و تمبر گرفتیم تا نامه‌ها را پست کنیم. خلاصه نشانی مقصد را نوشتیم و تمبر را چسباندیم. گوشه پایین سمت راست پشت پاکت خالی بود و برای اینکه فکری نشوند که ما بی‌سوادیم، نشانی خودمان را هم آنجا نوشتیم. نامه‌ها را انداختیم درون صندوق و ...
امروز شنیدیم نامه داریم. رفتیم، دیدیم همان نامه خودمان است که با قلم سرخ یادداشتی برایمان رویش گذارده‌اند؛ خود ببینید.


چند سؤال پیش می‌آید: اولاً چرا روی پاکت‌ها برای نشانی فرستنده و گیرنده جای خاص وجود ندارد؟ دیماً چرا در این سوی دنیا نشانی گیرنده و فرستنده را برعکس می‌نگارند و ثالثاً او که در اداره پست کار می‌کند، چند کلاس درس خوانده که «از» و «به» را نمی‌داند؟! آخر دست هم چرا این نامه تا مرکز ولایتمان رفته و از آن‌جا عودت یافته؟ می‌خواهم زنگ بزنم به «تهران ۲۰» و از مسئولین خواهش کنم که پاسخگو باشند.
نظر:
Blogger حسین گفت ...
مسئولین پاسخ پرسش سوم را دادند که او که در اداره پست کار می‌کند نشانی روی پاکت‌ها را نمی‌خواند! بل، رابانه این عهده خطیر را داراست و او یاد نگرفته که «از» و «به» را معنا کند! جل الخالق ...